
ความพยายามอยู่ที่ไหน หนังดี ๆ... ก็อยู่ที่นั่น !! 
ชักจะเริ่มนับถือและยกย่องใน
ความพยายามของตัวเองแล้ว
ก็ประมาณว่า ผมตั้งใจไว้ว่า
วันนี้จะไปเช่าหนังที่ร้านเฟมให้
จงได้ ก็นัดกับอีเพื่อนตัวดีไว้
เพราะมันก็จะไปซื้อใบสมัคร
อะไรก็ไม่รู้ที่ศิริราชด้วย แต่มัน
ไปไม่เป็น ก็จะให้ผมพาไป ก็เลย
ได้โอกาส จะไปร้านเฟมแล้ว เย่ !!
ปรากฏว่ามันเบี้ยวนัดเพราะมีคน
ซื้อให้แล้ว ไอ้ผมก็ชิล์ ๆ ไม่เป็นไร
ยังไงก็ชอบไปคนเดียวมากกว่าอยู่
แล้ว ดีซะอีก ก็เลยไปครับ ก็กะจะ
ไปเช้าหน่อย จะได้กลับบ้านเร็ว ๆ
โทรถามอาว่าไปสายไหน ได้ความ
ว่า 60 กะ 512 เดินจากสนามหลวง
หงิก... -*- เดิน... เดิน !!! เออ เดินก็
เดินวะ เพื่อหนังดี ๆ ก่อนออกจากบ้าน
หม่ามี๊มีอวยพรเล็กน้อย "มึงนี่นะ ถ้า
พยายามเรื่องเรียนได้ครึ่งนึงของเรื่อง
หนังคงจะได้ 4 ไปแล้ว" ผมเลยรับพร
ไปว่า "สมพรปากนะแม่ 200" นี่ยัง
ขอแค่ 200 บาทเองนะ เชร่ะ !~ ทำบ่น
หลังจากนั้นก็ออกไปผจญกับแสงแดด
อันอบอุ่นจนร้อนผ่าวของเมืองไทย
"มันไกลนะเฟร้ย รามกับท่าพระจันทร์"
พี่ชายมีเตือนเมื่อคืน ผมเลยตอบไปว่า
"กูจะไป ทีมึงไปหาเมีย มีนบุรีกับท่าพระ
มึงจะเสือกอะไร ?" หงิก... ไปตามระเบียบ
ออกจากบ้าน 9.30 น. ได้ขึ้นรถประมาณ
10.00 น. - -" นั่งไปด้วยใจประหวั่นพรั่น
รถติดชิหอย หลับไปพันราตรี ถึงสนาม-
หลวง 10.40 ก่า ๆ เฮ่ย !! นึกว่าจะถึงบ่าย
เดินริ้วไปด้วยใจครื้นเครง << พยายามทำ
ไป ๆ มา ๆ ครื้นเครงไม่ไหว แดดร่มลมตก
จริง ๆ << กัดฟัน หมาที่ปากย้ายไปอยู่ที่
รองเท้าได้ไงไม่รู้ ไปถึงร้านประมาณ 11
โมงก่า เจ้าของร้านสมคำร่ำลือ นิ่ง.... มั่ก
ตื่นตามาก หนังเต็มเยยยย ดูไปไม่มีเบื่อ
แม้เหงื่อจะเป็นโอ่ง โคตรฮาตอนกรอก
บัตรสมาชิก เหงื่อหยดใส่บัตรไป 3 เม็ด
อารามรีบเร่งออกจากบ้าน ลืมหยิบผ้า
เช็ดหน้ามา เลือกไปได้ประมาณ 40 นาที
หยิบไป 7 เรื่อง Old Boy เหลือแต่ดีวีดี
อด... ได้เรื่อง Velvet Goldmine ,
Jam Films 1-2 , Doppelganger ,
และ MPO PSYCHO (หนังโหดกับ
แผ่นสีชมพูบานเย็น - -" แอบอารมณ์
ขันนะ ลุงเจ้าของร้าน) เสร็จแล้วก็ลาก
อีแตะเนรคุณเดินกลับไปขึ้นรถตรง
สนามหลวง รอนานหลาย 44 มา โหว
ต้องไปต่อตรงมอลล์บางปิ Open Air
ด้วย (เรียกซะหรู) ไม่เป็นไร ขี้เกียจรอ
ถูกดีด้วย ขึ้นไปได้ไม่ถึงนาที 60 สีส้ม
วิ่งแซงหน้าไป... ไอ้แสดดดด
เจ็บช้ำน้ำใจมาก มองตูดมันอย่างแค้น
เคือง รถติดไฟแดงตรงนั้นนาน ชั่งใจอยู่
ว่าจะลงไปขึ้น 60 ดีมั้ย คิดไปพร้อมกับ
สายธารเหงื่อที่หลั่งไหลล้นหลามราวกับ
น้ำใจพสกนิกรชาวไทย พอไปถึงอีกป้ายนึง
ติดไฟแดงอีกแล้ว ร่างกายเริ่มเรียกร้องหา
ความสบาย จนในที่สุดก็ลงไปขึ้น 60 แม้จะ
หมั้นไส้มันเพียงไหน เมื่อใบหน้าอันมันเยิ้ม
ราวกับจะรีดน้ำมันไปทอดไข่ได้สัมผัสกับ
ความเย็นสดชื่นของแอร์ปลอม (อากาศปลอม)
ราวกับได้เจอโอเอซิสกลางทะเลทรายซาฮาร่า
พอหาที่แหมะตูดได้ จ่ายเงินเสร็จก็เข้าสู่ห้วง
นิทรารมณ์ด้วยใบหน้าเปี่ยมสุขราวกับขี้หมด
ท้อง(ฮา) นอนไปได้ซักพัก (1 ชั่วโมงครึ่ง)
ก็ถึงบิ๊กซีราม อีก 2 ป้ายก็ถึงบ้านแล้ว มอง
นาฬิกา บ่ายโมง 40 อืมมม -*- รถโคตรติด
ถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ อ๊าาา บ้านคือวิมาน
จบแล้วครับ นิราศร้านเฟม ท่าพระจันทร์ หุหุ
p.s. อยากให้เมืองไทยเป็นเหมือนภาพข้างบน T^T
เต็มเหนี่ยวอีกครั้ง
น่ารักที่สู๊ดดดด